ganîmet


ganîmet
(A.)
[ ﺖﻤﻴﻨﻏ ]
1. savaşta düşmandan alınan her türlü eşya.
2. bedelsiz kazanç.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • ganimet — is., Ar. ġanīmet 1) Savaşta düşmandan zorla ele geçirilen mal 2) Bir rastlantı sonucu ele geçen kazanç veya imkân 3) Yağma sonrasında elde kalan mal, çalıntı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • GANİMET — Harpte düşmandan alınan mal. * Çalışmaksızın ele geçen nimet …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • fırsatı ganimet bilmek — çıkan fırsattan en iyi biçimde yararlanmak Fırsatı ganimet bilen İbrahim Ağa, soluğu doğru Eminönü nde aldı. H. R. Gürpınar …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • MUGTENEM — (Ganimet. den) Ganimet olarak alınmı …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • MUGTENİM — Ganimet olarak alan. Bedava alan. Ganimet bilen …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İSTİGNAM — Ganimet araştırmak, ganimet isteklisi olmak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • tuyumluk — ganimet; mübarek, deyerli …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • FEY' — Ganimet. Harbde elde edilen mal. * Rücu . * Haraç. * Zeval vaktinden sonraki gölge. (Bak: Fey i zeval FEY (FEY A) Her nesnenin evveli …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • GANAİM — (Ganimet. C.) Harpte ele geçen mallar. Ganimetler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • GANİM — Ganimet alan …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük